| |
 |
|
Genaaid
Maatschappij | Hufterigheid
|
09 Februari 2010 | 16:37:13
|
Op 11 april 2006 schreef ik in mijn column, “Misdaad Loont toch”: “Vooral onder de laatsten waren veel mensen die aandelen leasden, leenden tegen een forse rente, via de maffiose schurkenbank van Legio Lease, nu Dexia. Via hun aandelenpretpakketten, zoals de Winstverdriedubbelaar en de Winstvertiendubbelaar, leverde ze eind jaren negentig grote partijen Aholdaandelen à 25 euro per aandeel.”
Vandaag ontving ik een brief van Dexia, de opvolger van Legio Lease, dat mijn geleasde aandelenpakket met de vrolijk misleidende naam “Korting Kado” weer verkocht is. Na 10 jaar trouw mijn schuld te hebben afgelosd voor fl. 150,00 per maand, c.q. 69 Euri, staat er toch nog een restschuld open van 2.279 Euri. Dankzij de Duisenberg-regeling gaat daar nog eens 66% van af: - 1.224 Euri. Ik mag dan binnen twee weken in één keer nog 1.054 Euri aflossen!
Daar ga je dan met jouw destijds zo betrouwbare aandelen Ahold, ING, Shell, en Unilever. Bijna tienduizend Euri in tien jaar over de balk gegooid, helemaal voor niets. Ik mag zelfs nog een flink bedrag bijbetalen!
Ik hoor menig lezer al grinniken van leedvermaak; eigen schuld, dikke bult. Had jij je maar niet moeten laten verblinden door hebzucht, Pierre. En natuurlijk heeft iedereen ook nog eens gelijk. Ik zou mij nu ook kunnen verdedigen met de gevleugelde woorden: “Als ik met de kennis van nu toen had geweten, wat ik nu weet, had ik een andere beslissing genomen.“ Maar in tegenstelling tot bankdirecteuren en bestuurders zeg ik tenminste hardop, dat ik hier flink spijt van heb!
Heb ik mij destijds laten beïnvloeden door mijn omgeving? Jazeker. Op elk partijtje en bij elke visite werd er op advies van de toenmalige minister van Financiën, Gerrit Grijpgraag, gesproken over het kopen en verkopen van huizen, aandelen kopen of leasen, omdat een gewone spaarbankrekening niet meer genoeg rente opbracht. In de tijd voor de internet-luchtbel-crash kende de Beurs geen grenzen. Iedereen kon maar beter meedoen aan het kapitalisme. Dus heb ik mij ook gek laten maken en ben ik “in de aandelen gegaan”.
Ben ik destijds over een nacht ijs gegaan? Nee, want ik ben bij andere mensen, slimmer in financiële zaken dan ik, eerst te rade gegaan over dat “Korting Kado” van die witte-boorden-boeven.
Heb ik tien jaar terug een ondraagbaar risico genomen? Nee, want ik heb in vergelijking met vele anderen slechts een bescheiden bedrag aan aandelen geleased. Ik heb daarmee de schade tijdens het aflossen, en zelfs nu achteraf ook nog, beperkt weten te houden.
Voel ik mij nu een typische loser? Nee, want die hele Legio Lease-affaire was nog maar een voorbode van de vloedgolf aan vele vergiftigde hypotheken en rommel-leningen, die later sinds het uitbreken van de bankencrisis bekend zijn geworden. Ik troost mij met de schrale gedachte dat ik niet de enige sukkelaar ben.
Ben ik chagrijnig? Ja, natuurlijk ben ik flink chagrijnig, als je in tien jaar tijd bijna tienduizend Euri bent kwijtgeraakt in een bodemloze put. Tien jaar betalen, alleen maar om de bonussen van de Legio Lease en Dexia managers te vullen!
Ben ik als klant dan de enige, die schuld treft? Nee natuurlijk, niet. U had die gladde praatjes van die jongens van die foute Piet Bloemink(*) en zijn Legio Lease eens moeten horen: binnen vijf jaar had ik van de winst gemakkelijk mijn hele familie in Frankrijk kunnen uitnodigen om daar mijn 50ste verjaardag te vieren. Dat feestje is vijf jaar geleden natuurlijk nooit doorgegaan.
Ben ik nog geschikt als kapitalist? Nee, die les heb ik voor mijzelf althans goed geleerd; ik ben een burgertje, dat beter langs de zijlijn kan blijven staan om te zien hoe anderen zich verrijken en hoe een deel van hen weer teloor gaat.
U ziet het; de bankencrisis gaat zelfs niet voorbij aan Huize Pierre. Maar ben ik nu ongelukkig? Nee, ik ben niet ongelukkig, want het is maar geld. Het welzijn en de gezondheid van mijn dierbaren is mij veel belangrijker dan het idee tien jaar lang aan witte-boorden-boeven betaald te hebben. Maar “genaaid”, vraagt u? Genaaid en verneukt, dat voel ik mij wel!
Pierre
(*) Quote van Piet Bloemink d.d. 26 februari 2000 in de Volkskrant:
“'Als bedenker van Legio Lease heb ik de grote massa aan het beleggen gekregen. Een mooier product dan aandelen is niet te bedenken, zoveel emotie.”
zie: groepslog.punt.nl |
|
|
|
Een Zekere Mate Van Woestheid
Maatschappij | Actualiteiten
|
05 Februari 2010 | 14:17:24
|
"Met een zekere mate van woestheid heb ik dat geaccepteerd", zei de heer Groenink verongelijkt, die zich als een Rijkman beklaagde over zijn 25 miljoen Euro aan aandelen, opties, en bonussen van de Geelgroene Bank bij de Commissie de Wit.
“Als ik met de kennis van nu toen had geweten, wat ik nu weet, had ik een andere beslissing genomen. Maar ik beschikte destijds niet over die kennis van nu, dus blijf ik tegenwoordige nog steeds achter mijn besluit staan.”
Dat is een gevleugelde uitdrukking, welke ik de laatste tijd in allerlei varianten heb horen langskomen. De burgemeester van Amsterdam tijdens het onderzoek naar de geflopte Noord-Zuidlijn ( “bestuurders zijn geen deskundigen en ook maar mensen”) , onze Dominee tijdens het eerste debat over het rapport van de Commissie Davids en, ja hoor, ook tijdens de hoorzittingen van de Commissie de Wit, kwamen deze gevleugelde woorden weer voorbij uit de mond van tal van opgeroepen getuigen, van de machteloze toezichthouders tot en met de bankdirecteuren.
Als je de kromspraak van deze witte boorden machtwellustelingen terugbrengt tot de kern, dan klinkt zo’n “kennis-van-toen–en-nu-verklaring” toch ook hetzelfde als deze verklaring: “Als ik tijdens mijn bruiloft had geweten dat ik nu nog met dat pokkenwijf getrouwd zou blijven, had ik een andere beslissing genomen. Maar ik was destijds verblind door liefde, dus blijf ik nu toch maar met dat pokkenwijf getrouwd.”
Onze heer Groenink, heeft bij zijn scheiding van dat pokkenwijf toch maar “de waardevolste stukken van de inboedel”, als een Rijkman zijn 25 miljoen Euro getoucheerd, en hij zegt nu: "Met een zekere mate van woestheid heb ik dat geaccepteerd.”
Een coffeeshophouder in Terneuzen hoorde vandaag voor de rechter het Openbaar Ministerie anderhalf jaar gevangenisstraf tegen hem eisen, omdat hij de “grootste coffeeshop van Europa” had geëxploiteerd. Zou hij ook zijn aanvankelijke succes vrijuit af mogen doen met : “Als ik met de kennis van nu toen had geweten, wat ik nu weet, had ik een andere beslissing genomen. Met een zekere mate van woestheid heb ik dat geaccepteerd. Maar ik beschikte destijds niet over die kennis van nu, dus blijf ik tegenwoordige nog steeds achter mijn besluit staan.”?
Als het Openbaar Ministerie met frisse tegenzin de Goudgele Kleurspoeling voor de rechter moet brengen, krijgt hij maar liefst 5 dagen de tijd voor zijn proces met de toestemming maar liefst 3 getuigen te horen. Zonder blikken of blozen durft Zijn Koninklijke Blondheid te beweren dat we in een Noord Koreaanse dictatuur leven. Hij komt ook met een variant van: "Met een zekere mate van woestheid heb ik dat proces geaccepteerd.". Maar zal hij tijdens zijn proces ook gaan zeggen: “Als ik met de kennis van nu toen had geweten, wat ik nu weet, had ik een andere beslissing genomen. Maar ik beschikte destijds niet over die kennis van nu, dus blijf ik tegenwoordige nog steeds achter mijn besluit staan.”?
Als ik vandaag de Blonde Tapijttegel beledig en hij zou mij voor de rechter dagen, dan is mijn zaak binnen tien minuten zonder enige getuigen dan ook en zonder advocaat door de rechter afgehandeld; Pierre is dan natuurlijk schuldig. Zal mijn laatste woord voor de rechter dan zijn: "“Als ik met de kennis van nu toen had geweten, wat ik nu weet, had ik een andere beslissing genomen. Maar ik beschikte destijds niet over die kennis van nu, dus blijf ik tegenwoordige nog steeds achter mijn besluit staan. Met een zekere mate van woestheid heb ik uw vonnis geaccepteerd."?
Pierre
zie: groepslog.punt.nl |
|
|
|
Perfect Toezicht, Illusie?
Maatschappij | Actualiteiten
|
27 Januari 2010 | 15:24:06
|
De laatste weken heb ik het eigenlijk te druk voor het schrijven van een column. Ik ben weer bezig met studeren ter voorbereiding van een volgende reis naar het Westelijk Front. Daarnaast heb ik de laatste tijd nogal wat interessante boeken aangeschaft voor een zacht prijsje, overgenomen van mensen die hun boekenkast wilden opruimen. Ook het aantal boeken in pdf-formaat, waar ik al eerder over heb geschreven (*), is met indrukwekkende aantallen toegenomen. Vele van die boeken zijn weliswaar doorgesnuffeld, maar ik moet die ook nog eens gaan lezen.
Daarnaast ben ik dagelijx minstens twee uur bezig met mijn e-mailcorrespondentie met mensen, die mij om een advies vragen, of met mensen die ik zelf om advies heb gevraagd, vanwege het simpele feit dat een eenvoudig mensch, zoals ik ben, niet alles kan weten.
Tijdens zo’n periode van veel lezen, schrijven, en studie sluit ik mij niet geheel af van het heden. De ophef over de uitglijder van File Camiele, die zijn lot wilde verbinden aan de enquête van de ANWB over het rekeningrijden, is dan ook niet aan mij voorbijgegaan. Maar de drang om weer eens zo’n kleine hype te analyseren en mij daarmee te amuseren is tijdens zo’n studieperiode behoorlijk afgenomen. Ik heb dan geen lust om mij op te winden over de dreigende extra beperking van uw burgerprivacy. Als een kwaadwillende overheid wil weten, waar u zich allemaal heeft bevonden, is dat al te traceren via uw opnames uit de geldautomaat, via uw gsm, en via uw OV-chipkaart. Op sommige autowegen hangen al camera’s aan portalen boven de weg, die uw passeren tot op de seconde nauwkeurig op beeld vastleggen. Met die kilometerheffing komt er weer een methode bij om uw persoonlijke verkeer nauwkeurig in de gaten te houden.
Ik hoor iedereen om mijn heen al roepen, dat, als jij je als burger braaf gedraagt en niets te verbergen hebt, dat je dan ook niets hebt te vrezen van deze privacy binnendringende, hightech projecten van onze overheid. Normaal gesproken zou ik daar met veel argumenten tegen in gaan, maar nu, tijdens mijn studieretraite verkies ik het om toch maar het zwijgen te bewaren. Waarom zal ik nog mijn mening vormen, en die opinie verkondigen, als die er toch niets meer toe doet voor al die brave burgers, die allerlei maatregelen slaafs slikken, omdat “het voor hun eigen veiligheid is”? Waarom mij nog druk maken, als iedereen klakkeloos gelooft, dat de kilometerheffing “rechtvaardiger is en voor de meeste burgers goedkoper zal uitvallen”? Mijn scepticisme over dit soort zaken is niet meer van deze tijd.
Natuurlijk hoor ik en lees ik de verslagen over het onderzoek naar de bankencrisis van de Parlementaire Commissie de Wit. Het kan mij niet meer verbazen dat al die financiële bollebozen zonder blikken of blozen durven te beweren, dat niemand deze implosie van het kapitalisme had kunnen zien aankomen, terwijl mijn vaste stamtafelaars hier in 2007 zich al ongerust begonnen te maken over het ongebreidelde uitgavenpatroon van de Amerikaanse overheid en haar burgers, en die toen al een economische crisis verwachtten.
Verwonderd ben ik ook niet, dat Wouter Windvaan gretig in de pas wil lopen van het op zich redelijke plan van Barack Obama om banken te verkleinen en bepaalde beleggingen met spaargeld te verbieden. Wouter wil toch liever ook verscherping en uitbreiding van de toezichthouders, zoals de NMB en de AFM. Maar, zo besloot Wouter maandag zijn 21-ste Den Uyl–lezing: “Perfect toezicht is een illusie.”.
“Perfect toezicht is een illusie.”, herhaal ik nog eens voor mijzelf. Dat kan misschien wel voor de financiële wereld opgaan, maar toch niet meer voor de gewone burgers, die dagelijks en vanzelfsprekend aan het verkeer willen deelnemen. Voor hen is binnenkort het toezicht dankzij de plannen van File Camiele tot in de perfectie geregeld. U wordt tot op de meter nauwkeurig gevolgd, waar u zich ook bevindt. Waar u ook heen tramt, bust, treint, of met de auto rijdt, of ja, zelfs waar u gewoon door een straat loopt, daarop kan uiterst perfect toegezien worden. Het zal menigeen nu nog een worst zijn, maar ik vraag mij dan toch af, waarom het voor bankiers en hun toezichthouders anders is dan voor de gewone burgerschlemielen. “Perfect toezicht is een illusie.” Het hangt er kennelijk toch vanaf wie je bent in dit land; bankier of schlemiel.
Pierre
zie: groepslog.punt.nl |
|
|
|
Rechts Paradijs Op Komst?
Politiek | Politiek Binnenland
|
21 Januari 2010 | 14:22:16
|
Terwijl de gehele wereld, zoals het betaamt, zich druk maakt over een goede hulpverlening aan het door aardbevingen getroffen Haïti, maakt ons postzegellandje zich druk over een politiek showproces.
Veel woorden wil ik er niet meer aan wijden, maar ik heb het enige uren volgehouden om rechtsstreex naar de rechtszaak tegen de Blonde Limbo te kijken. Toen mij duidelijk was dat het OM met frisse tegenzin en met weinig inspiratie en motivatie het initiatief overliet aan des Blonde Lolaborstels sterrenadvocaat, die namens zijn cliënt het volledig voorlezen van de 22 pagina’s van de aanklacht eiste, hield ik het wel voor gezien. Zoals te verwachten viel, maakt de Blonde Tapijttegel van deze rechtszaak, waar hij als verdachte is gedagvaard, een wervelende mediashow voor zijn standpunten; een politiek showproces dus, waar onze gretige media van harte aan meewerken.
Gisteren vernam ik ook het nieuws dat de programmering van de omroepen op televisie ingrijpend zal veranderen. Zo las ik in de Volkskrant vanochtend o.a.:
“De tijd van verregaande (redactionele) samenwerking tussen omroepen is voorbij, zo bleek donderdag bij de presentatie van de marsroute van de Nederlandse Publieke Omroep (NPO). Van de ontvlechting van de nieuwsprogramma’s is serieus werk gemaakt. Daarnaast moest rekening worden gehouden met de wensen van twee nieuwkomers, WNL en PowNed. De NPO heeft bij de omvorming van de nieuws- en opinieprogramma’s voortdurend gehamerd op de pluriformiteit. (…)
Netwerk verdwijnt en NOVA maakt een doorstart zonder de VARA – maar met de NOS – in een ‘nieuwsuur’ op de late avond. Op het tijdstip van Goedemorgen Nederland zal een opiniërend ontbijtprogramma van de nieuwe omroep WNL, voorheen Wakker Nederland, worden uitgezonden.” (…)
“Op werkdagen zal om 20.25 uur een nieuw journalistiek programma te zien zijn dat wordt gemaakt door de VARA (twee dagen), de EO (twee) en WNL (één dag).”
Nu zal ik al die vermelde programma’s, die verdwijnen, geenszins missen; zo goed waren die programma’s ook niet. De NPO mag dan wel spreken van dat dit alles ter bevordering van de verzuilde pluriformiteit bedoeld is, maar ik ervaar het toch als een ruk naar rechts. De verzuiling neemt ondanks het streven van de NPO toch weer toe, de ongenuanceerde meningen van slecht geïnformeerde, “would-be”, Bekende Nederlanders zal toenemen, en de kwaliteit van de al belabberde programma’s zal alleen maar verder afnemen.
Beide berichten, over de rechtszaak tegen de Blonde Pruik en over de komende, vermeende pluriformiteit op de televisie, zijn de symptomen van een proces dat al langer gaande is, maar nu in een stroomversnelling raakt: Nederland verrechtst en in een verontrustend snel tempo.
Uiteraard is dit alles op het eerste gezicht een zegen voor alle mensen, die de Nederlandse media, altijd tot vazallen van de “Linkse Kerk” hebben verklaard, ook al hebben recente onderzoeken aangetoond, dat journalisten gezamenlijk toch een brede, politieke afspiegeling van de maatschappij vormen, van links tot rechts.
In de nabije toekomst worden deze verongelijkte Hollanders vergast op de “duidelijke taal”, die zij zo graag willen horen, en zit hun Blonde Leider met 25 zetels in het parlement. Het “Rechtse Paradijs” komt “na jaren van onderdrukking door de Linkse Kerk” eindelijk in zicht.
Maar eigenlijk heeft Rechts Nederland de strijd tegen de Koran of hun orthodoxe volgelingen op de lange termijn toch verloren. Osama bin Laden en zijn stoottroepen van brutale, rovende rifaapjes in Nederland heeft deze beweging naar rechts tot een succes gemaakt. Zonder hun onbestrafte wangedrag en misdaden was deze beweging geen succes geweest. We hadden en hebben al een rechts Gristelijk Griffermeerd kabinet, dat ons onder de terroristische druk van de opdrachtgevers van de rifaapjes vrijwel al onze burgerrechten heeft afgenomen “voor onze veiligheid”, maar die wel hun Salonsocialistische partners gezellig thee laat drinken met de ouders van onze rifaapjes.
De rifaapjes en hun baas, ObL, hebben dus uiteindelijk gewonnen, omdat Nederland binnenkort onder invloed van de Rechtse Pers en in navolging van hun Blonde Leider zijn eigen vorm van beperkte democratie zal gaan invoeren. De vraag is of er dan nog wel ruimte zal overblijven voor een vrijheid van meningsuiting voor iedereen.
Ik vraag mij daarom toch af of al die rechtse Hollanders later en achteraf dan nog zo blij zullen zijn met dat “Rechtse Paradijs”. Zullen die Hollanders dan nog zo ingenomen zijn met hun rechtse dictatuur, als zij te laat zullen merken dat niet alleen de burgerrechten van de Nederlandse moslims, maar ook die van de Hollanders zelf tijdens de vorming van hun “Rechtse Paradijs” verloren zijn gegaan?
Pierre
zie: groepslog.punt.nl |
|
|
|
Afleidingsmanoeuvre van Rapport Davids
Politiek | Politiek Binnenland
|
15 Januari 2010 | 14:25:59
|
Om destijds, in 2003, de inval in Irak te steunen, erkende Dominee Bakellende vroeg in de donderdagnacht, “was een adequater volkenrechtelijk mandaat nodig” geweest.
“Als je kijkt met de kennis, die we nu hebben, kan je tot een ander oordeel komen. Ik zou destijds hetzelfde hebben gedaan, als ik niet meer had geweten, en de opvatting had, die ik toen had.”
Met deze toverformules en na zeven jaar gezeur, een onderzoek van een door de Dominee zelf ingestelde commissie, en twee dagen van crisissfeer in de Haagse kaasstolp, heeft de Dominee en zijn nauwe paladijnen zijn zelf uitgelokte crisis succesvol afgewend in zijn eigen voordeel.
Ik heb de afgelopen dagen, sinds de presentatie van het onderzoek van de Commissie Davids (*) met opzet mij ervan weerhouden om snel een column te schrijven. Ik heb mij zodanig geërgerd, dat ik vond dat ik eerst eens de turbulente, politieke ontwikkelingen wilde afwachten, alvorens er ook maar iets over te schrijven.
Ik wilde het journaille en de ijdele politici niet volgen in hun hen opzwepende sfeer, dat er nu eindelijk een kabinetscrisis dreigde. De hoeveelste kabinetscrisis maakte Dominee deze keer door? Ik ben ondertussen na al die crises in de verscheidene kabinetten Bakellende de tel kwijt, maar ik weet wel, dat tot mijn ergernis de Dominee altijd weer diep in de nacht worstelt en altijd aan het begin van de ochtend succesvol weer boven komt.
Mijn vermoeden dat er toch meer aan de hand was, dan wij, als schlemielen-burgers, kunnen zien, was de uitzonderlijk snelle persconferentie, die de Dominee belegde om zichzelf vrij te pleiten op grond van slechts enkele van die negenenveertig conclusies van het rapport. De premier toonde zich bepaald geen gentleman door zijn zelf ingestelde commissie zo te schofferen. Nog geen vijf uur later na de presentatie zou de Dominee en zijn ambtenaren al een vijfhonderd pagina’s tellend rapport hebben gelezen en daarover zorgvuldig hebben vergaderd? Ik denk dat men alleen maar over de conclusies heeft vergaderd en meer niet. Men is gaan twitteren, bellen en overleggen, over hoe te bewerkstelligen dat de inhoud van dit rapport zo spoedig mogelijk uit de aandacht verdwijnt.
De recente, nachtelijke “knieval” van Bakellende wordt in veel media als een nederlaag uitgelegd. Ik denk echter dat er sprake is van een zorgvuldig geplande opzet door de Bende van Vier Gristelijk Appellerende kabinetsleden om de Salonsocialisten bij de lancering van het rapport onmiddellijk in de hoek te drijven door een kabinetscrisis te forceren. In deze tijden van crisis moet even goed aan de lever geproefd worden in hoeverre de Salonsocialisten wel echt loyaal zijn aan het voortbestaan van dit kabinet. Hoever willen Wouter Windvaan en zijn trawanten eigenlijk precies gaan, nu en in de nabije toekomst?
Daarnaast vormen de negenenveertig kritische conclusies van de Commissie Davids op zich zelf al noodzaak genoeg voor de Bende van Vier om een weliswaar riskante, maar ook snelle afleidingsmanoeuvre te organiseren: de pers kan maar beter schrijven over een kabinetscrisis met de wankelende Salonsocialisten dan over de werkelijke inhoud van het 500 pagina’s tellende rapport.
De landelijke pers is in deze opzet getrapt. De Salonsocialisten zijn er nog harder ingetrapt, maar die hebben tevens nog meer van hun afkalvende macht binnen het kabinet mogen afstaan. Het gehele parlement is een nacht lang onnodig gegijzeld geweest.
In februari wordt het rapport nog eens besproken in het parlement en dan is de zaak voor de Dominee hopelijk afgesloten. Djoep de Hoep Skeffer, die in het rapport als grootste, trans-Atlantische, “war monger” naar voren treedt, is onaantastbaar in zijn “apolitieke” functie van hoogleraar aan de Universiteit van Leiden. De salonsocialisten zitten dan al weer in hun hok en kunnen niet opnieuw gaan mauwen. Lessen uit het recente verleden zijn dan opnieuw niet geleerd. De verantwoordelijken gaan zoals gewoonlijk vrij uit.
Bakellende en zijn Bende van Vier zijn dus meesters in het bespelen van pers en parlement. De Dominee weigert jarenlang een onderzoek, en ligt dwars tegen een parlementaire enquête, organiseert zelf zijn onderzoekscommissie, en als een aantal conclusies hem niet bevallen, torpedeert hij het onderzoek uit de aandacht, die het zou moeten verdienen.
Nu ga ik op mijn gemak maar eens verder lezen in het rapport van de Commissie Davids; niet alleen de conclusies, maar vooral de rest van de inhoud van dit rapport.
Pierre
(*) Het “RAPPORT COMMISSIE VAN ONDERZOEK BESLUITVORMING IRAK” is HIER in te zien en te downloaden in pdf-formaat.
zie: groepslog.punt.nl |
|
|
|
Rare Sprong
Foto | Alledaags, maar toch
|
07 Januari 2010 | 22:25:18
|
Onze kat Max beweegt zich altijd voorzichtig, is zeer behoedzaam en omzichtig, en heeft nog nooit iets gesloopt. Maar enkele dagen geleden sprong hij op een anderhalf meter hoge kast. In zijn landing en in zijn volle vaart kwam de kat ongelukkig terecht op mijn scanner, die in duizenden stukken aan gruzelementen op de plavuizen knalde. “Neehee, geen body scanner, hou nou es op, maar gewoon een foto scanner”.
De kat is zich rot geschrokken, en via een internet postorderbedrijf kreeg ik vanmorgen met de post mijn nieuwe scanner.
Op mijn vorige, maar ook op mijn nieuwe scanner, wil ik graag de functie behouden om diapositieven en negatieffilms te kunnen scannen.
Nadat ik vandaag zonder problemen (!), de software heb geïnstalleerd en binnen de kortste keren de scanner had aangesloten, besloot ik de scanner aan een testje te onderwerpen voor het scannen van dia’s.
Mijn oude scanner had nogal veel moeite met het scannen van dia’s met hoge contrasten, of sterk uiteenlopende lichten, zo u wilt. Voorts kon het gebruik van een polarisatiefilter bij een met opzet tikkeltje onderbelichte foto, de oude scanner flink in de war brengen.
Voor mijn testje heb ik een aantal contrastrijke dia’s genomen, die ik lang geleden in 1984 tegen het einde van de dag maakte van een bergketen langs de Frans Italiaanse grens nabij de Col du Petit St. Bernhard. Mijn oude scanner had moeite met dit soort lichten.
Hier in Pierre’s Column komen deze foto’s niet zozeer tot zijn recht maar in een hogere resolutie en een groter formaat is het op mijn breedbeeldtelevisiescherm toch zelfs spectaculair om te zien, hoe die oude fotootjes nog scherp geprojecteerd kunnen worden!
Voor een indruk laat ik even de rest van het serietje even zien:
...
...
Een kat maakt soms rare sprongen, die de baas niet altijd blij maken. Maar dankzij mijn kat is er ook weer vooruitgang. Dankzij Max heb ik weer mijn bescheiden bijdrage gedaan aan een injectie voor onze zieltogende economie. Nu kan ik ook dia’s scannen, waarvan ik vroeger dacht dat het onmogelijk zou zijn. Ik ga weer verder met het experimenteren met mijn nieuwe scannertje…
Pierre
zie: groepslog.punt.nl |
|
|
|
Winterwatjes
Hetweer | Faits Divers
|
04 Januari 2010 | 14:16:00
|
|
Wat mij de afgelopen winterweken het meest verbaasd heeft, is dat er bij een geringe laag sneeuw en bij een nog relatief lichte vorst geen treinen en bussen meer rijden.
In mijn jeugd heb ik ook een aantal bijzonder strenge winters mogen meemaken, maar in mijn herinnering ging het leven tijdens deze strenge winters altijd gewoon door, ondanks al dat winterse ongemak en ondanks dat er uiteraard vertragingen hebben plaats gevonden. Maar een massale treinuitval midden op de dag, zoals tegenwoordig de gewoonte is geworden, was toen toch uitzonderlijk.
Via mijn vrouw kreeg ik een aardige vergelijking toegezonden, die geïllustreerd werd met een oud filmpje. |
|
1942 |
2010 |
|
1. Het is oorlog.
2. Het vriest 20 graden.
3. Er ligt een halve meter sneeuw.
4. De treinen rijden.
5. Het openbaar vervoer rijdt.
6. De winkels worden bevoorraad.
7. Straten maakt men schoon.
8. Iedereen is op straat!
|
1. Het is nu vrede in Nederland.
2. Het vriest overdag 5 graden.
3. Er ligt nog geen 20 cm. sneeuw.
4. Er rijden nauwelijks treinen.
5. Veel bussen rijden niet meer.
6. De winkels kennen overvloed.
7. De straat is nauwelijx schoon.
8. Weeralarm roept op: Blijf binnen! |
De “Goeie ouwe tijd” bestaat niet. Maar na het lezen van deze vergelijking en het zien van dit oude, zwart-wit filmpje van het Polygoon Bioscoopjournaal van 1942 kan ik slechts tot één conclusie komen: Winterwatjes, dat zijn wij tegenwoordig allemaal! |
Pierre
Bron filmpje: geschiedenis.vpro.nl .
zie: groepslog.punt.nl |
|
|
|
Over Decenniumterugblikken en Jaaroverzichten
Feestdagen | Alledaags, maar toch
|
02 Januari 2010 | 15:08:04
|
Waarde trouwe lezers, uw schrijvertje wenst u allen een gezond, voorspoedig en een vredig 2010!
Ik was het schrijven van columns even zat. Even had ik er genoeg van om overal maar een mening over te hebben. Even wilde ik niet chagrijnig door het leven gaan, en stilletjes genieten van al het kleine geluk om mij heen.
De laatste tien dagen van het jaar zijn in Huize Pierre namelijk altijd gevuld met verjaardagen en al die andere, Gristelijke feestdagen, die iedereen hier op het noordelijk halfrond viert.
Tussendoor ben ik, ja, zijn wij allen, bedwelmd onder de niet aflatende vloed in de media aan decenniumterugblikken en aan jaaroverzichten. Nu zou zo’n jaaroverzicht of zo’n decenniumterugblik reuze van nut kunnen zijn, als bestuurders en het gewone volk nog iets uit die levenslessen der geschiedenis wilde leren om fouten van ooit in de nabije toekomst te kunnen of te willen voorkomen. Maar helaas, nu ik recent de leeftijd heb bereikt dat ik mij een “oudere” moet noemen, mag ik u ook al somber verklappen, dat al die jaaroverzichten geen sikkepit zullen helpen bij een wijze besluitvorming van volk en politici in die nabije toekomst.
Heeft u nu het veilige gevoel, dat er internationaal afdoende maatregelen zijn genomen een volgende economische crisis te voorkomen? Heeft u ook niet de indruk dat de financiële wereld gewoon doorgaat met “op de oude manier” te bankieren; hun winsten weer voor zichzelf behouden en hun verliezen later afwentelen op het collectief van de samenleving?
Denkt u nu echt in 2010, na al deze jaaroverzichten, die wijze lessen hadden kunnen zijn, verlost te zijn van het over de balk smijten van uw belastinggeld aan peperdure, mislukte metrotunnels, falende burgemeesters, een slecht opererend politieapparaat, ambtelijke haarkloverij en een dure, zinloze oorlog in Afghanistan?
Verwacht u nog steeds van die zogenaamde wereldverbeteraar Obama, dat hij terecht die Nobelprijs voor de Vrede heeft ontvangen?
Verwacht u echt een klimaatverandering van een stuurloze klimaattop in Kopenhagen waar veel teveel deelnemers, maar liefst 35.000, aanwezig waren? Heeft u nu een prettig milieugevoel bij 2010, omdat uw ijdele burgemeester ook zo nodig in Kopenhagen aanwezig moest zijn?
Op Oudejaarsavond deden traditiegetrouw onze ontelbare, vaderlandse cabaretiers nog een schepje bovenop die jaaroverzichten door allemaal over dezelfde onderwerpen alsmaar dezelfde grappen te maken, zoals over de aanslag op de Apeldoornse Naald met een lullig uitziende Suzuki Swift; allemaal dezelfde grap.
Het ergst van allemaal vond ik nog die cabaretier met die lip-beperking, die al zijn zinnen drie keer, soms zelfs vier keer herhaalt! Jan-Jaap denkt zeker dat zijn toeschouwers dove mongolen zijn, en, gebaseerd op die minachting, denkt hij het kennelijk nodig te vinden alle belangrijke zinnen drie tot vier keer te moeten herhalen. Of zou hij veel te weinig stof hebben gehad om een uur lang lollig te moeten zijn, en was dat herhalen niet een mislukte stijlvorm, maar slechts een vorm van ijdel tijdrekken? Ook al heb ik mijn belangstelling al lang geleden voor hem verloren, toch was eigenlijk de oudejaarsconference van de 65-jarige Freek toch nog steeds de beste! Maar ook deze traditie, die ooit zo mooi is begonnen met slechts één cabaretier van topklasse, Wim Kan, is nu ook verwaterd. Die traditie is nu versnipperd en vervuild door een toestroom van al die jonge nietsnutten, die niet deugen voor een ander vak, en daarom maar naar de Klein Kunst Academie zijn gegaan om een ander met hun misplaatste lolligheid te vervelen. Tja, je moet toch wat met zo’n moeilijk opvoedbaar kind? Laat hem dan maar cabaretier worden!
Uiteraard begon ik dit stukje met u voor dit nieuwe jaar van alles het beste toe te wensen. Het is wel slechts hoop, die ik weliswaar oprecht bedoel, maar het is toch geen realisme. Wie goed oplet in 2010 zal merken, dat die “goeie ouwe tijd” nooit echt heeft bestaan. Maar die lezer zal ook opmerken, dat de toekomst helaas niet veel beter zal zijn. Volgend jaar bijvoorbeeld, zo voorspel ik, steekt de helft van Nederland niet voor 68 miljoen euro aan vuurwerk af, maar voor 75 miljoen euro; niets geleerd.
Decenniumterugblikken, jaaroverzichten, oudejaarsconferences, vuurwerk; wat een onzin allemaal. Ik ben blij dat het morgen weer 3 januari is, een doodgewone dag als alle andere.
Pierre
zie: groepslog.punt.nl |
|
|
|
Geiten Ruimen
Politiek | Politiek Binnenland
|
15 December 2009 | 13:57:29
|
Zelfs tijdens de bijeenkomst van ons genootschap, dat zich bezig houdt met een oorlog van honderd jaar terug, was de Q-koorts en de ernstige nalatigheid van Minister Gerda Grijslokje het gesprek van de dag!
Zijn we netjes afgeleid door de overheid met alle ophef over de Mexicaanse Griep houdt Grijslokje een ware epidemie met desastreuze gevolgen voor mens en dier onder de pet.
Marianneke van de Dierenpartij maakte in de Tweede Kamer toch terecht een punt met haar motie van afkeuring en beschuldiging van het kabinet van dood door schuld, omdat Grijslokje veel te laat heeft ingegrepen bij de Q-koorts.
Tot mijn verbazing heeft de uitzending van Zembla, “De Q-koorts epidemie”, en de politieke nasleep ervan nog steeds niet geleid tot de terechte val van Grijslokje. Het financieel economische belang van de voormalige varkenshouders, die op geiten fokken zijn overgestapt, staat voor op de gezondheid van mens en dier. Maar hoe dan ook leert de recente geschiedenis dat we weer aan de vooravond staan van een massale slachting van geiten.
Een treurige terugblik: De Varkenspest-uitbraak van 1997-1998 leidde tot het doodspuiten van alle pasgeboren biggen. Bijna 650.000 varkens uit besmette bedrijven werden afgemaakt, ruim een miljoen varkens werden preventief afgemaakt, en bijna 8 miljoen varkens werden afgemaakt omdat de stallen overvol raakten. In totaal kostte de varkenscrisis het leven aan ruim 9,6 miljoen varkens.
Tijdens de Mond en Klauwzeer crisis van 2001 werden op ongeveer 2600 bedrijven in totaal 260.000 runderen afgemaakt. Dit leidde tot nog grote maatschappelijke verontwaardiging, omdat het onethisch werd gevonden gezonde dieren te doden om zo de verspreiding van een virus tegen te gaan, dat over het algemeen niet dodelijk is en waar dan ook nog eens een vaccin tegen bestaat.
In 2003 traden er epidemieën van Vogelpest op, een virus van de H7N7-variant. Een aantal boerderijen werden "geruimd" om verspreiding van het virus te voorkomen, dat wil zeggen dat alle kippen werden afgemaakt. De inspecteur van de belastingdienst in Heerlen liet in 2003 zo'n 500 asielzoekers werken voor het ruimen van kippen onder één sofinummer en onder één fictieve naam: F. Vogelpest.
En is er dan nu de Q-koorts, waar ik toch al enige jaren verontrustende berichten over heb gehoord. Ik lees in Wikipedia: “Tot 2007 waren er gemiddeld 15 besmettingen van de mens per jaar in Nederland. In de eerste helft van 2007 trad een piek van 59 besmettingsgevallen in de provincies Gelderland en Noord-Brabant op. Hiervan waren 27 gevallen in een klein gebied in het oosten van Noord-Brabant geconcentreerd. In totaal werden dat er 168. In 2008 vond een vergelijkbare uitbraak plaats met meer dan 1000 besmettingen. Begin juni 2009 waren er 1133 besmettingen gerapporteerd, een aantal dat midden augustus was opgelopen tot 2026. Tot eind november liepen dit jaar bijna 2300 mensen Q-koorts op. Tot nu toe (december 2009) zijn er dit jaar zes mensen met de ziekte overleden.”
Wat mij opvalt dat noch de veefokkers, noch de ministers van Landbouw ook maar iets hebben geleerd van al deze epidemieën uit onze recente geschiedenis. Niemand schijnt zich af te vragen hoe deze rampen kunnen worden voorkomen. Niemand in dat veefok-wereldje denkt ook maar een seconde na of de massale opslag van dieren bij elkaar in bijvoorbeeld varkensflats tegenwoordig nog wel verstandig is. Niemand staat stil bij het werkelijke welzijn van die dieren, die in tegenstelling tot wat tegenwoordig de gewoonte is, eigenlijk toch de ruimte behoren te hebben onder een vrije hemel. Telkens keert de vraag weer terug: moet men de dieren wel of niet vaccineren? Telkens komt die vraagstelling weer te laat; tijdens en na al die massamoordpartijen op dieren, dat de overheid altijd stelselmatig zo eufemistisch “ruimen” noemt.
We kunnen nog wachten op allerhande andere ziekte-epidemieën, zoals bij grote kweekvis-installaties Ondertussen constateer ik dat er weer een nieuwe diersoort de klos is; de geiten mogen nu opdraven om massaal uitgemoord te worden. Dat die boerendochter, Grijslokje, nog rustig kan slapen...
Pierre
zie: groepslog.punt.nl |
|
|
|
|
|
